Dat is wat de Je Moet Niks-cursus mij heeft gebracht.
Deze ACT & leefstijlcursus waarin je je brein traint naar mentale fitheid, liet mij inzien dat mijn leven geen wedstrijd is waarin ik de eindstreep moet halen. Toch ontdekte ik dat ik onbewust nog steeds deze wedstrijd aan het rennen was. Op zoek naar hét wondermiddel. De quick fix waardoor alles ineens zou kloppen.
Ik stelde mezelf grote resultaatdoelen en legde mezelf allerlei leefregels op. Daarbij raakte ik keer op keer verstrikt in details en voelde het alsof ik het nooit goed genoeg kon doen. Ik wilde wel volhouden, maar mijn motivatie stagneerde telkens weer. Ik stelde acties uit, en van uitstel kwam regelmatig afstel. Weer niet gelukt!
Achteraf zie ik, hoe vaak ik me liet leiden door mijn perfectionistische gedrag. Voortdurend op zoek naar oplossingen en verklaringen. Mezelf van alles opleggen, omdat ik dacht dat het zo hoorde of dat anderen dat van mij verwachtten. Ik leefde vooral het leven van die anderen.
En mijn eigen dromen bleven dromen.
Door dit gedrag tijdens de Je Moet Niks-cursus te herkennen en te erkennen, ontstond er ruimte. Ruimte om te onderzoeken wat ík belangrijk vind, wat ík wil en waar ík blij van word. Maar ook ruimte voor vallen en weer opstaan. Zonder mezelf te verliezen in teleurstelling of zelfkritiek.
Voor mij geen wedstrijd rennen meer met enkel oog voor de eindstreep.
Maar wandelen, struikelen, stilstaan, genieten en toch onderweg zijn.
Niet vanuit moeten, omdat het nu eenmaal zo hoort of omdat anderen het verwachten.
Maar vanuit willen, omdat ik het belangrijk vind!
Zo bijzonder dat ik nu zelf als erkend Je Moet Niks-trainer anderen mag begeleiden.
Herken je jezelf hierin? Ben jij nog steeds aan het rennen? Leef jij het leven van anderen of leg je jezelf moeten op? Misschien is dit het moment om te kiezen voor jouw leven.
Je bent welkom om een kijkje te nemen op mijn trainerspagina:
https://jemoetniks.nl/trainers/judith-broekmans/